Τα χαρτογραφικά επόμενα (1889-1918)

Για την προεπισκόπιση και μεταφόρτωση αρχείου σε μορφότυπο PDF, επιλέξτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:
Τα χαρτογραφικά επόμενα (1889-1918)

Τα Χαρτογραφικά Επόμενα της Ίδρυσης

Η συγκρότηση της Υπηρεσίας και το έργο της 1ης τριακονταετίας

Επικεφαλής της αυστριακής αποστολής τέθηκε ο Ανχης Ερρίκος Χάρτλ, ο οποίος έφτασε στην Ελλάδα στις 8 Αυγούστου του 1889, ενώ την επόμενη ημέρα αποσπάσθηκε σε αυτή ο Υπλγος (ΜΧ) Μεσσαλάς Ευλάμπιος. Στις 22 Αυγούστου 1889, ενσωματώθηκαν σε αυτή οι Ανθλγοι (ΜΧ) Κωνσταντινόπουλος Κωνσταντίνος και Νίδερ Κωνσταντίνος, ενώ την ομάδα της Αυστριακής αποστολής συμπλήρωσαν με την άφιξη τους στις 23 Αυγούστου του 1889, ο Λγος Φραγκίσκος Λέρχλ και ο Υπχος Ιούλιος Λόρ. Οι παραπάνω Αξιωματικοί αποτέλεσαν το πυρήνα της συγκρότησης της σημερινής ΓΥΣ, υπό το τίτλο «Γεωδαιτική αποστολή», η οποία το 1891 μετονομάστηκε σε «Γεωδαιτικό απόσπασμα» και το 1895 σε «Χαρτογραφική Υπηρεσία Στρατού - ΧΥΣ».

Ο βασικός πυρήνας της Υπηρεσίας διέθετε εξαιρετικά στελέχη. Ένας εκρηκτικός συνδυασμός πείρας, ενθουσιασμού και γνώσης . Ο Ερρίκος Χάρτλ διευθυντής του γεωδαιτικού τμήματος του Γεωγραφικού Ινστιτούτου της Βιέννης, σπουδαίος γεωδαίτης της εποχής με μεγάλη πείρα πεδίου, ο οποίος αργότερα μετά την αποστρατεία του τοποθετήθηκε καθηγητής γεωδαισίας στο πανεπιστήμιο της Βιέννης. Ο Ευλάμπιος Μεσσαλάς μετέπειτα Διοικητής της Χαρτογραφικής Υπηρεσίας πρωτεργάτης και πρωτοπόρος της χαρτογραφικής υποστήριξης στους Βαλκανικούς πολέμους. Ο Κωνσταντίνος Νίδερ επιφανής στρατιωτικός, αργότερα Διοικητής του Γενικού Επιτελείου Στρατού διακρίθηκε στις επιχειρήσεις του Α Παγκόσμιου Πολέμου (Μακεδονικό Μέτωπο) και της Μικρασιατικής Εκστρατείας, ενώ διετέλεσε υφυπουργός Στρατιωτικών στη κυβέρνηση Θεόδωρου Πάγκαλου. Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντινόπουλος, ο έφιππος συνταγματάρχης επικεφαλής της εισόδου του πρώτου αγήματος στη Θεσσαλονίκη το 1912. Αυτοί και πολλοί άλλοι διακεκριμένοι Αξιωματικοί της Χαρτογραφικής, γεωδαίτες και τοπογράφοι, διακρίνονται σε όλα τα πολεμικά και μεταπολεμικά θέατρα επιχειρήσεων από τους Βαλκανικούς πολέμους μέχρι το Μακεδονικό Μέτωπο και την Μικρασιατική εκστρατεία, αλλά και δοκιμάζονται σε σημαντικές θέσεις ευθύνης από το 1909 μέχρι το 1922.

Από τις πρώτες μέρες λειτουργίας της Γεωδαιτικής αποστολής ο Χάρτλ εκπόνησε λεπτομερές σχέδιο εργασιών, το οποίο βασίζονταν στην ανάπτυξη της απαραίτητης γεωδαιτικής υποδομής, βασικό στοιχείο για τις μετέπειτα αποτυπώσεις και τη κατασκευή χαρτών. Τη περίοδο παραμονής του στη Χώρα μας αναπτύχθηκε το βασικό τριγωνομετρικό δίκτυο 1ης 2ης και 3ης τάξης με τις απαραίτητες γεωδαιτικές μετρήσεις και υπολογισμούς.

Άξιες προσοχής είναι οι απόψεις του Χάρτλ, οι οποίες ακόμα και μετά από 130 χρόνια παραμένουν επίκαιρες και αναλλοίωτες. Με τις αρχές αυτές οριοθετεί με λιτό και συγχρόνως σαφή και συνεκτικό τρόπο το θεμελιακό πλαίσιο λειτουργίας της. Υπογραμμίζει τη μεγάλη σημασία της ποιότητας και ακρίβειας των γεωδαιτικών και τοπογραφικών μετρήσεων ώστε να έχουν διάρκεια στον χρόνο. Επισημαίνει την αξία των παραγόμενων γεωγραφικών προϊόντων, ως θεμελιακού υλικού το οποίο παρέχεται σε κρατικούς φορείς και αρχές, εταιρίες και ιδιώτες. Τέλος προτείνει το συγκεντρωτικό μοντέλο λειτουργίας, τονίζοντας ιδιαίτερα την επιτακτική ανάγκη σε κάθε περίπτωση να δημιουργηθεί μία και μοναδική αρχή ενημέρωσης και τήρησης των εργασιών αποτύπωσης της χώρας.

Μετά την αποχώρηση της Αυστριακής αποστολής το 1896 έως το 1905 τη διοίκηση της Υπηρεσίας αναλαμβάνει ο Λγος (MX) Αλέξανδρος Κοντόσταυλος (1860-1916), ο οποίος στεγανοποιεί νομοθετικά και επισφραγίζει τον απόλυτο πλέον έλεγχο της Υπηρεσίας στο χαρτογραφικό γίγνεσθαι της Χώρας. Εκσυγχρονίζει τις δομές, τις λειτουργίες της Υπηρεσίας και το τοπογραφικό “πνεύμα πεδίου” που διακρίνει τους αξιωματικούς της, για να την αναδείξει σύντομα σε διακεκριμένο σώμα του στρατεύματος, με ιδιαίτερα αξιοσημείωτες επιστημονικές και τεχνολογικές επιδόσεις στο πεδίο, χάρις στη στενή, συστηματική και πολύ αποτελεσματική συνεργασία με τη Βιέννη.

Οι εργασίες υπό τη διοίκηση του επικεντρώθηκαν στη συμπλήρωση και ταξινόμηση των γεωδαιτικών μετρήσεων του τριγωνομετρικού δικτύου από τη περίοδο της διοίκησης Χάρτλ. Οι εργασίες αυτές διεκόπησαν το 1897 κατά τη διάρκεια του ατυχούς ελληνοτουρκικού πολέμου των 10 ημερών. Ο πόλεμος αυτός που έληξε με καταστροφικές συνέπειες για την Χώρα μας, έφερε στην επιφάνεια τα χρόνια προβλήματα της ανυπαρξίας χαρτογραφικού σχεδιασμού ως απότοκο των πολιτικών αντιπαραθέσεων της εποχής και της αδυναμίας συντονισμού και λήψης αποφάσεων σε κυβερνητικό επίπεδο, με αποτέλεσμα τα στρατεύματα να εισέλθουν στον αγώνα χωρίς χάρτες. Η Υπηρεσία έπρεπε επειγόντως να δρομολογήσει και να υλοποιήσει σχέδιο παραγωγής χαρτών με προτεραιότητα τις παραμεθόριες περιοχές. Ο Κοντόσταυλος προετοιμάζει και σχεδιάζει το πρόγραμμα παραγωγής των Θεσσαλικών Φ.Χ ,σε κλίμακα 1:75.000. Για την υποστήριξη του προγράμματος αποτυπώσεων επανιδρύονται 1070 κατεστραμμένα τριγωνομετρικά σημεία, στην περιοχή της Θεσσαλίας ενώ ξεκινούν οι εργασίες αποτύπωσης των Φ.Χ. Τρίκαλα και Λάρισα.

Τον Κοντόσταυλο διαδέχεται στη διοίκηση της Υπηρεσίας το 1906 ο Τχης (ΜΧ) Μεσσαλάς Ευλάμπιος. Η περίοδος 1906-1910 και 1912 της διοίκησης της Χαρτογραφικής Υπηρεσίας από το Μεσσαλά ήταν από τις πλέον παραγωγικές στις εργασίες πεδίου και συνδέεται άμεσα με τη προετοιμασία, και παραγωγή των φύλλων χάρτη της Θεσσαλίας σε κλίμακα 1:75.000, καθώς και με τις χαρτογραφικές εργασίες στα νέα εδάφη που απελευθέρωσε ο Ελληνικός Στρατός το 1912. Έργο πρώτης προτεραιότητας ήταν η αποτύπωση των παραμεθόριων περιοχών σύμφωνα με το σχεδιασμό των προηγουμένων ετών. Το έργο αυτό έχει ιδιαίτερη αξία, καθόσον βασίζεται στη γεωδαιτική εργασία των ετών 1889-1906 και μέσα από αυτήν ουσιαστικά μετουσιώνεται χαρτογραφικά όλο το έργο που έχει προηγηθεί καθώς και η τεχνογνωσία που επενδύθηκε. Η διανομή προέβλεπε την κατασκευή 17 Φύλλων Χάρτη (ΦΧ), τα οποία καλύπτουν βασικά τον εδαφικό χώρο τον εγγύτερο προς τα τότε σύνορα της Ελλάδας, όπως αυτά διαμορφώθηκαν πριν τους Βαλκανικούς πολέμους. Πρόκειται χωρίς υπερβολή για αριστουργήματα χαρτογραφικής τέχνης και κουλτούρας. Η παραστατική απόδοση του ανάγλυφου, η ακρίβεια και η λεπτομέρεια αποτύπωσης των γεωγραφικών στοιχείων, συνδυάζονται με τα απαραίτητα περιθωριακά στοιχεία στα οποία σημειωτέον αναγράφονται η διανομή και οι ονομασίες των πινακίδων αποτύπωσης αλλά και όλοι οι Αξιωματικοί οι οποίοι έλαβαν μέρος στις εργασίες για την κατασκευή του Φ.Χ. με βαθμό και ονοματεπώνυμο.

Όλοι οι παραπάνω χάρτες τυπώνονται στην Βιέννη παρουσία Ελλήνων αξιωματικών της Χαρτογραφικής Υπηρεσίας Στρατού, οι οποίοι σχεδιάζουν επιβλέπουν και επιμελούνται των εργασιών. Η παρουσία τους εκεί είναι πολύ σημαντική, αφού εργάζονται σε ένα χώρο υψηλών επαγγελματικών προδιαγραφών για τα δεδομένα της εποχής, εκπαιδεύονται επιστημονικά και τεχνικά σε όλο το εύρος του έργου των χαρτογραφήσεων, αποκομίζοντας συσσωρευμένη χαρτογραφική γνώση και εμπειρία την οποία μεταφέρουν στην Χώρα μας. Η συνεργασία αυτή θα συνεχιστεί μέχρι το 1919, έτος που η ΧΥΣ αποκτά αυτοδύναμες εκτυπωτικές ικανότητες. Το χαρτογραφικό έργο υπό τη διοίκηση Μεσσαλά και ιδιαίτερα τα Θεσσαλικά φύλλα χάρτου θα αποτελέσουν το 1912 τη χαρτογραφική αιχμή του δόρατος του στρατεύματος στην πορεία από τα θεσσαλικά σύνορα και τη Μελούνα προς την Ήπειρο και τη Μακεδονία.

Αυτοί οι δύο λαμπροί αξιωματικοί ανασυγκροτούν τη Χαρτογραφική, προσδίδοντας τη μεγάλη δυναμική που τη χαρακτηρίζει, από το 1897 μέχρι το 1912, αλλά και αργότερα. Οι Αξιωματικοί της Υπηρεσίας οι επονομαζόμενοι χαρτογράφοι από το 1914 συμμετέχουν παντού, από τους Βαλκανικούς πολέμους και τα πεδία του Μακεδονικού Αγώνα μέχρι τη θαυμαστή, πρωτοφανή για τα μέχρι τότε ελληνικά δεδομένα, κατασκευή και λειτουργία της χαρτογραφικής υποδομής, αποτυπώνοντας σπιθαμή προς σπιθαμή το έδαφος της χώρας, με τοπογραφικές και γεωδαιτικές μετρήσεις σε κάθε οροσειρά, βουνό και πεδιάδα, νησί και νησίδα και ιδιαίτερα, μετά το 1912 τα απελευθερωμένα εδάφη της.

Μετά την αποχώρηση του Μεσσαλά τις τύχες της ΧΥΣ αναλαμβάνει ο Υπτγος Παναγιώτης Φωτιάδης, από τους μακροβιότερους και σημαντικότερους Διοικητές της ΧΥΣ. Με μακροχρόνια σταδιοδρομία στην Υπηρεσία από το 1892 αναλαμβάνει την διοίκηση της από το 1914 μέχρι το 1925, χρονικό διάστημα πρωτοφανούς διάρκειας για τα συνήθη δεδομένα του Ελληνικού κράτους. Η περίοδος Διοίκησης του συνδέεται με τον εκσυγχρονισμό της Υπηρεσίας οδηγώντας την σε μία νέα εποχή ενώ παράλληλα οργάνωσε και εκτέλεσε την υποδειγματική χαρτογραφική προετοιμασία της ελληνικής συμμετοχής στο συμμαχικό Μέτωπο της Θεσσαλονίκης αλλά και της Μικρασιατικής Εκστρατείας με αποκορύφωμα το ελληνικό χαρτογραφικό επίτευγμα της Μικράς Ασίας. Αξιωματικός με μεγάλη γνώση του αντικειμένου, εμπειρία από το Γεωγραφικό Ινστιτούτο της Βιέννης και οργανωτικές ικανότητες ολοκληρώνει το κεφάλαιο χαρτογραφική συγκρότηση της Ελλάδας. Η χαρτογράφηση της χώρας επεκτείνεται με επιστημοσύνη και τέχνη, η Yπηρεσία από το 1919 αποκτά αυτοδύναμες εκτυπωτικές δυνατότητες με αποτέλεσμα οι χάρτες να εκτυπώνονται πλέον στην Χαρτογραφική και όχι πια στη Βιέννη, ενώ διατηρείται η Αυστριακή τεχνογνωσία, που χάραξε τα χαρτογραφικά της χώρας, με σαφή αντήχηση μέχρι και στο Έπος του 1940.

Μηχανογραφικό Κέντρο

Για την προεπισκόπιση και μεταφόρτωση αρχείου σε μορφότυπο PDF, επιλέξτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:

Μηχανογραφικό Κέντρο

Η είσοδος στη Γεωπληροφορική

Η ΓΥΣ ήδη από την δεκαετία του 1970, χρησιμοποιούσε υπολογιστικά συστήματα με τα οποία υπολογίζονταν οι συντελεστές των κανονικών εξισώσεων του δικτύου 1ης τάξης της Ανατολικής Ελλάδας κυρίως. Στο τμήμα Τριγωνισμού και εν συνεχεία στην Υποδιεύθυνση Πληροφορικής της ΓΥΣ, η επίλυση του δικτύου πρώτης τάξης ήταν ένα έργο χρονοβόρο και πολύ απαιτητικό υπολογιστικά, δεδομένου ότι οι εξισώσεις με την μέθοδο των συνθηκών (μόνο για το δίκτυο 1ης τάξης), καθώς και η αντίστροφη του πίνακα δημιουργούντο χειρωνακτικά.

Ουσιαστικά ήταν ένας άθλος η επίλυση ενός συστήματος 153 εξισώσεων, για το δίκτυο 1ης τάξης, και ειδικότερα η πραγματοποίηση της αντιστροφής του κανονικού πίνακα διαστάσεων (71Χ71) και ένα παρά πολύ δύσκολο υπολογιστικά έργο για την εποχή, που πήρε περίπου 6 μήνες την πρώτη φορά για να υπολογισθεί αποκλειστικά χειρωνακτικά. Η χρήση του υπολογιστικού συστήματος UNIVAC του επιτελείου και η εν συνεχεία η μεταφορά του κώδικα στον πρώτο σύγχρονο υπολογιστή PRIME 550 της ΓΥΣ, ήταν ένα πολύ σημαντικό βήμα στην επίλυση των δικτύων όλων των τάξεων σε ελάχιστους χρόνους σε σχέση με τον μέχρι τότε υπολογισμό με χρήση απλής αριθμομηχανής.

Η εγκατάσταση του συστήματος PRIME 750, με μεταφορά του από τον Δημόκριτο, ως δάνειο στην ΓΥΣ, δημιούργησε ένα ικανότατο υπολογιστικό περιβάλλον στην ΓΥΣ και ένα από τα ισχυρότερα τότε συστήματα στην Ελλάδα. Η βασική γλώσσα προγραμματισμού που χρησιμοποιείτο ήταν η Fortran και όλα τα προγράμματα υπολογισμού δικτύων 1ης τάξης και κατωτέρων τάξεων, έγιναν με δημιουργία προγραμμάτων από το προσωπικό της ΓΥΣ, με τρομερή συντόμευση του χρόνου των υπολογισμών, κυρίως του χρόνου αντιστροφής του κανονικού πίνακα του δικτύου 1ης τάξης από 6-7 μήνες σε μερικές ώρες.

Το 1983 η ΓΥΣ εισέρχεται στον κόσμο των Γεωγραφικών Συστημάτων πληροφοριών ως η πρώτη χώρα των Βαλκανίων και μέσα στις 10 πρώτες παγκοσμίως, με την προμήθεια του λογισμικού ARC-INFO έκδοσης 2 της εταιρίας ESRI. Η πρώτη εγκατάσταση του συστήματος ήταν στον υπολογιστή Prime 550 σε λειτουργικό σύστημα Primos και με κεντρική μνήμη (RAM) 1 MB. Στην συνέχεια το υπολογιστικό σύστημα της ΓΥΣ αναβαθμίστηκε σταδιακά, αποκτώντας μεγαλύτερη κεντρική μνήμα (4 GB) και ταχύτερη CPU. Τα αμέσως επόμενα χρόνια η πληροφοριακή υποδομή επεκτείνεται με την ανάπτυξη και εγκατάσταση το 1986 συστήματος αυτόματης χαρτογράφησης και επεξεργασίας ψηφιακής πληροφορίας, με σκοπό τη βελτίωση της παραγωγικής χαρτογραφικής διαδικασίας και την ανάπτυξη της αυτόματης επεξεργασίας γεωγραφικών πληροφοριών. Το σύστημα αυτό αποτελούνταν από ένα νέο υπολογιστή (PRIME 9650) με τις απαραίτητες μονάδες μαγνητικών δίσκων και ταινίας, δύο τράπεζες ψηφιοποίησης για την είσοδο των δεδομένων, δύο γραφικών οθονών για την αναπαράσταση του χάρτη και την ψηφιακή επεξεργασία των δεδομένων και μία αυτόματη τράπεζα σχεδίασης (PLOTTER) με δυνατότητα σχεδίασης και χάραξης σε πλαστικό αναπαραγωγής.

Τo 1988 εγκαταστάθηκε το σύστημα αυτόματης επεξεργασίας δορυφορικών εικόνων ERDAS, για την εκμετάλλευση αρχικά δορυφορικών εικόνων SPOT και LANDSAT, όσον αφορά τη συλλογή πληροφοριών επ’ ωφελεία των ΕΔ και την υποστήριξη της διαδικασίας αναθεώρησης χαρτών. Το σύστημα αυτό ήταν εφοδιασμένο με κατάλληλο τμήμα επικοινωνίας (interface module) για επικοινωνία από και προς το σύστημα ARC-INFO.

Γεωδαιτικές-Γεωφυσικές εργασίες (1980-1990)

Για την προεπισκόπιση και μεταφόρτωση αρχείου σε μορφότυπο PDF, επιλέξτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:
Γεωδαιτικές-Γεωφυσικές εργασίες (1980-1990)

Γεωδαιτικές-Γεωφυσικές εργασίες (1980-1990)

Η είσοδος νέων μεθόδων και τεχνολογίας

Η περίοδος από το 1982-1986 χαρακτηρίζεται από την εισαγωγή νέων μεθόδων μέτρησης και τη δημιουργία καινούργιων σταθμών, για τις γεωδαιτικές, δορυφορικές και αστρονομικές παρατηρήσεις.

Όσον αφορά το τριγωνομετρικό δίκτυο και ειδικότερα το τριγωνομετρικό δίκτυο 1ης τάξης, το οποίο αποτελείται από 137 σημεία πραγματοποιήθηκαν 720 γωνιομετρήσεις, 17 πλευρομετρήσεις με ειδικά γεωδίμετρα AGA και μετρήσεις σε 20 αστρονομικούς σταθμούς Laplace. Μετρήθηκε εκ νέου ένα μέρος του δικτύου 2ης τάξεως, ενώ ολοκληρώθηκαν οι παρατηρήσεις των δικτύων κατωτέρων τάξεων. Οι αστρονομικές παρατηρήσεις πραγματοποιήθηκαν με όργανα WILD T4, αστρονομικούς θεοδόλιχους και χρονογράφους LONGINES.

Στον τομέα της δορυφορικής γεωδαισίας πραγματοποιήθηκαν μετρήσεις Doppler σε 56 σταθμούς κατανεμημένους σε όλο τον ελλαδικό χώρο, οι περισσότεροι από τους οποίους ήταν τριγωνομετρικά 1ης τάξης. Το πρόγραμμα Doppler αποτέλεσε καινοτόμα εφαρμογή των διακλαδικών χαρτογραφικών υπηρεσιών των ΗΠΑ, τη περίοδο 1971-72, για το προσδιορισμό της γεωγραφικής θέσης σημείων στη γήινη επιφάνεια και στις 3 διαστάσεις. Μετά από τον έλεγχο και την αξιολόγηση του τα αποτελέσματα κρίθηκαν ικανοποιητικά για γεωδαιτικούς και χαρτογραφικούς σκοπούς και υλοποιήθηκε η παγκόσμια εφαρμογή του με την παραγωγή 1500 γεωδαιτικών δεκτών περίπου.

Σκοπός των παραπάνω μετρήσεων στον ελλαδικό χώρο ήταν ο υπολογισμός των παραμέτρων μετατόπισης, για την μετατροπή από το γεωδαιτικό σύστημα ED 50 στο WGS72 και αντίστροφα, με σκοπό τη σύνδεση του τριγωνομετρικού δικτύου της χώρας με το Ευρωπαϊκό τριγωνομετρικό δίκτυο, καθώς και ο προσδιορισμός της θέσης σημείων με ακρίβεια της τάξης των 0,5 μέτρων σε 15 βραχονησίδες του Αιγαίου και Ιονίου πελάγους, που δεν ήταν δυνατό να προσδιορισθούν με κλασικές μεθόδους. Τα όργανα που χρησιμοποιήθηκαν ήταν 4 δέκτες MX 1502, δύο από τη ΓΥΣ και δύο από το ΕΜΠ. Το δίκτυο μηδενικής τάξης Doppler αποτελείται από 4 σταθμούς, ενώ το δίκτυο 2ης και 3ης τάξης από 10 και 44 σταθμούς αντίστοιχα.

Την ίδια περίοδο η Υπηρεσία συμμετείχε στο πρόγραμμα WEGENER-MEDLAS ως ενεργό μέλος. Σκοπός του υπόψη προγράμματος ήταν η μελέτη και ο προσδιορισμός των μικρομετακινήσεων των τεκτονικών πλακών του στερεού φλοιού της γης και μακροπρόθεσμα η πρόβλεψη των σεισμών στη χώρα μας και στην ευρύτερη περιοχή της ανατολικής και κεντρικής Μεσογείου. Από το 1984 επιλέχθηκαν 6 σταθμοί στο Διόνυσο, Κρήτη, Πελοπόννησο, Ήπειρο, Θράκη στους οποίους ιδρύθηκαν μόνιμοι σταθμοί παρατήρησης (ειδικά κατασκευασμένες πλατφόρμες από μπετόν) και πραγματοποιήθηκαν δορυφορικές μετρήσεις (Δορυφόροι LACEOS, STARLETTE) με φορητά συστήματα laser, για το προσδιορισμό της θέσης του οργάνου με ακρίβεια 1-2 εκατοστών. Από την επανάληψη των μετρήσεων ανά τακτά χρονικά διαστήματα ελήφθη ένα μοντέλο τρέχουσας κινητικής συμπεριφοράς από το οποίο προέκυψε η σχέση των παραμορφώσεων. Τον Ιούνιο του 1987 χρησιμοποιήθηκαν 5 δέκτες GPS, για να συνδέσουν τις πλατφόρμες WEGENER με το κρατικό τριγωνομετρικό δίκτυο.

Οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν σε συνεργασία με τα Πανεπιστήμια Αθηνών-Νιούκαστλ και Ντελφ και έλαβαν χώρα ταυτόχρονα σε κάθε πλατφόρμα και στα τριγωνομετρικά της γύρω περιοχής. Σκοπός των διαχρονικών μετρήσεων (ανά δύο χρόνια), ήταν ο προσδιορισμός των μικρομετακινήσεων μεταξύ των τριγωνομετρικών σημείων και κάθε πλατφόρμας.

Γεωμαγνητικό Δίκτυο Ελλάδας

Για την προεπισκόπιση και μεταφόρτωση αρχείου σε μορφότυπο PDF, επιλέξτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:
Γεωμαγνητικό Δίκτυο Ελλάδας

Γεωμαγνητισμός στην Ελλάδα

Οι πρώτες μαγνητικές παρατηρήσεις στην Ελλάδα οφείλονται στους Υδρογράφους Αξιωματικούς του Βρετανικού και Γαλλικού Ναυτικού, οι οποίοι ασχολήθηκαν με την υδρογραφική αποτύπωση των Ελληνικών ακτών. Οι παρατηρήσεις αυτές όμως δεν ήταν συστηματικές, αλλά λίγες και ανεξάρτητες μεταξύ τους. Επιπρόσθετα η έγκλιση και η οριζόντια συνιστώσα δεν τους απασχόλησαν σοβαρά, καθόσον τα στοιχεία αυτά δεν ήταν στην σφαίρα ενδιαφέροντος της Ναυτιλίας.

Επομένως τα στοιχεία αυτά έπασχαν από επιστημονική ανακρίβεια. Οι καμπύλες μαγνητικής απόκλισης ήταν προσεγγιστικές, με αποτέλεσμα η κατανομή του γήινου μαγνητισμού στον ελληνικό χώρο να θεωρείται σχεδόν άγνωστη μέχρι τον 19ο αιώνα.

Οι πρώτες επιστημονικές προσπάθειες έρευνας κατανομής του γήινου μαγνητισμού στην χώρα χρονολογούνται το 1895 από το συμβούλιο του εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών με την εισήγηση για την δημιουργία μαγνητικού σταθμού. Το Υπουργείο Ναυτικών το 1898 προέβη στην εγκατάσταση στον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας σταθμού αντισταθμίσεως των πυξίδων των πολεμικών πλοίων, στην αγορά ειδικών οργάνων για την μέτρηση των απολύτων τιμών των μαγνητικών στοιχείων και την ίδρυση γεωμαγνητικού σταθμού για την μελέτη της μεταβολής των στοιχείων αυτών.

Οικοδομήθηκε ειδικό περίπτερο στο λόφο των Nυμφών πλησίον του Αστεροσκοπείου Αθηνών, το οποίο περατώθηκε το 1899, ενώ περί τα μέσα του 1898 πραγματοποιήθηκε η προμήθεια ενός θεοδολίχου για την μέτρηση των απολύτων τιμών και μιας σειράς οργάνων για την μέτρηση των μεταβολών. Από το 1899 και για 9 συναπτά έτη μέχρι το 1908 ο μαγνητικός σταθμός λειτούργησε αδιάλειπτα. Οι παρατηρήσεις όμως αναφέρονταν στη περιοχή των Αθηνών, οπότε ήταν αδύνατη η σύνταξη μαγνητικού χάρτη της χώρας λόγω της έλλειψης παρατηρήσεων σε άλλα σημεία του ελλαδικού χώρου. Οι πρώτες παρατηρήσεις εκτός Αθηνών άρχισαν το 1907. Στα πλαίσια των υδρογραφικών αποτυπώσεων στις περιοχές των ακτών Θεσσαλίας και Σποράδων υπολογίσθηκαν μαγνητικά στοιχεία σε έξι σημεία. Το 1909 το Υπουργείο Ναυτικών μετά από εισήγηση του Υποπλοίαρχου Ματθαιόπουλου προμηθεύεται ένα φορητό μαγνητικό θεοδόλιχο.

Το 1919 ιδρύεται η Διεύθυνση Υδρογραφικής Υπηρεσίας αρμόδια για την εκτέλεση υδρογραφικών αποτυπώσεων. Ανάμεσα στις αποστολές της ήταν και η μελέτη του γήινου μαγνητισμού. Μέχρι το 1925 και για έξη έτη από το 1919 μετρήθηκε σε 80 σταθμούς στον ελλαδικό χώρο η απόκλιση και στους περισσότερους η έγκλιση και η οριζόντια συνιστώσα.

Το 1926 εκπαιδεύτηκαν από την Υδρογραφική Υπηρεσία 2 Αξιωματικοί της ΓΥΣ και μετρήθηκαν 31 μαγνητικοί σταθμοί με αποτέλεσμα την σύνταξη για πρώτη φορά προσωρινού μαγνητικού χάρτη της Χώρας, ο οποίος παρείχε τις καμπύλες ίσης αποκλίσεως ανά ¼ της μοίρας από τις υφιστάμενες παρατηρήσεις και σε συνδυασμό με τις καμπύλες από αγγλικούς χάρτες γειτονικών περιοχών.

Η έλλειψη του μαγνητοσκοπίου, του οποίου η λειτουργία είχε διακοπεί το 1903 δημιουργούσε σοβαρά προβλήματα στην αναγωγή των υπολογισθέντων στοιχείων και τον υπολογισμό των σταθερών σφαλμάτων του χρησιμοποιούμενου θεοδόλιχου.

Το 1927 η ΓΥΣ συνεργαζόμενη επιστημονικά με την Υδρογραφική Υπηρεσία προέβη στην προμήθεια νέου θεοδολίχου, καθώς και ενός πρότυπου σταθερού μαγνητόμετρου Sartonius για την μέτρηση των απολύτων τιμών. Η απόκτηση των οργάνων αυτών, ειδικά του φορητού θεοδολίχου έδωσε την δυνατότητα συστηματικότερης μελέτης της κατανομής των σταθμών, ώστε να απέχουν μεταξύ τους 50-100 χιλιόμετρα, ενώ παράλληλα αύξησε την δυνατότητα εκτέλεσης μετρήσεων σε περισσότερους σταθμούς ετησίως. Έτσι, με τη συνεργασία της ΓΥΣ αυξήθηκε ο αριθμός των παρατηρήσεων σε 42 σταθμούς ετησίως το 1929 και 1930 και σε 101 το 1931.

Το 1932 συντάχθηκε ο πρώτος επίσημος γεωμαγνητικός χάρτης της χώρας ο οποίος περιείχε της καμπύλες ίσης αποκλίσεως και ίσης εγκλίσεως της ελληνικής επικράτειας και των πέριξ αυτής θαλασσών.

Το κτίριο του Μαγνητοσκοπίου τελικά αποπερατώθηκε το 1934 σε χέρσα έκταση 1500 τμ στην περιοχή μεταξύ Μενιδίου - αερολιμένα Τατοΐου, στα ΝΔ του αερολιμένα και σε απόσταση 1000 περίπου μέτρων από τις εγκαταστάσεις της αεροπορικής βάσης.

Οι βάσεις για ένα πλήρες γεωμαγνητικό δίκτυο τέθηκαν το 1972, με την ίδρυση 54 σταθμών σε ολόκληρη τη χώρα. Από το 1980 έγινε πύκνωση των σταθμών και σήμερα το γεωμαγνητικό δίκτυο αριθμεί 108 σημεία κατανεμημένα σε όλο τον ελλαδικό χώρο.

Αρχαιότητα - 1888

Για την προεπισκόπιση και μεταφόρτωση αρχείου σε μορφότυπο PDF, επιλέξτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:
Αρχαιότητα - 1888

Εισαγωγή

ΓΕΝΙΚΑ

Η ιστορία της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού (ΓΥΣ) ταυτίζεται με τη διαχρονική και αδιάλειπτη γεωγραφική υποστήριξη των ΕΔ με τα απαραίτητα ΓΥ στην ειρήνη και τον πόλεμο, ενώ παράλληλα είναι στενά συνυφασμένη με την παροχή γεωγραφικής πληροφορίας, τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

Η σημαντικότητα του έργου της αναδύεται μέσα από την οργανωμένη και συστηματική αποτύπωση και απεικόνιση του γεωγραφικού χώρου τής ελληνικής επικράτειας. Η δυνατότητα για τη μελέτη, εποπτεία και ανάλυση του χώρου που παρέχεται μέσα από τα χαρτογραφικά προϊόντα τής Υπηρεσίας αποτελεί ένα πολύτιμο εργαλείο στην οργάνωση, τη λειτουργία και τον ορθολογικό σχεδιασμό των κρατικών δραστηριοτήτων.

Η ΓΥΣ είναι η αρχαιότερη χαρτογραφική Υπηρεσία της χώρας με πολυσχιδές και αξιόλογο χαρτογραφικό έργο, εφάμιλλο αντίστοιχων Υπηρεσιών προηγμένων τεχνολογικά ξένων χωρών. Τα γεωγραφικά δεδομένα που παράγει, χαρακτηρίζονται ως δεδομένα αναφοράς και αποτελούν το απαραίτητο υπόβαθρο όχι μόνο για κάθε στρατιωτική επιχείρηση αλλά και για τη μελέτη και σχεδιασμό αναπτυξιακών έργων υποδομής. Ταυτόχρονα αποτελεί τον μοναδικό εθνικό φορέα παραγωγής και έκδοσης σειράς τοπογραφικών χαρτών διαφόρων κλιμάκων για όλη την ελληνική επικράτεια.

Η χαρτογραφία απο την αρχαιότητα μέχρι την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους (1830)

Ο πρώτος χάρτης στην ιστορία της ανθρωπότητας χαράχθηκε σε μια σπηλιά 30.000 χρόνια πριν από τη γέννηση του Χριστού. O άνθρωπος αδιάλειπτα από τότε μέχρι και σήμερα σχεδιάζει χάρτες με διάφορους τρόπους, ιδέες και τεχνικές, προσπαθώντας να αποκτήσει μία εικόνα του κόσμου και να φωτίσει τις διάφορες πτυχές του φυσικού και τεχνητού γήινου περιβάλλοντος.

Οι Ίωνες οι Μιλήσιοι, από τον 7ο αιώνα π.Χ. χρησιμοποιούσαν τα αστέρια και τα συνέδεαν με την επιφάνεια της Γης, με σκοπό τον εντοπισμό της θέσης τους στον χώρο, τον προσανατολισμό και την υποβοήθηση της κίνησης, σχεδιάζοντας ουσιαστικά τον πρόδρομο του σημερινού GPS. Ο πρώτος όμως που έφερε τη χαρτογραφία στον κόσμο της επιστήμης και αναφέρεται ιστορικά ως εκείνος που χάραξε χάρτη του κόσμου σε ορειχάλκινη πλάκα το 550 π.Χ. ήταν ο Αναξίμανδρος ο Μιλήσιος (610-546 π.Χ.)., φιλόσοφος, γεωγράφος και αστρονόμος. Γύρω στο 500 π.Χ. έχουμε την πρώτη γνωστή περίπτωση χρήσης γεωγραφικού χάρτη σε ευρωπαϊκό έδαφος, στον χώρο του Αιγαίου. Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι ο τύραννος της Μιλήτου Αρισταγόρας κατέφυγε στη Σπάρτη και παρουσίασε στους Λακεδαιμόνιους χάρτη του τότε γνωστού κόσμου με σκοπό να εκθέσει στον Βασιλιά Κλεομένη την κατάσταση στην Ιωνία και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν οι ιωνικές πόλεις από την περσική κυριαρχία, παροτρύνοντάς τον να εκστρατεύσει εναντίον των Περσών.

Η αδήριτη ανάγκη σύνθεσης χαρτών δεν διέφυγε της προσοχής των αρχαίων Ελλήνων. Ο Ερατοσθένης (276-194 π.Χ.) από την Κυρήνη, ένας από τους μεγαλύτερους γεωγράφους της αρχαιότητας, υπολογίζει με εκπληκτικό τρόπο τις διαστάσεις της γης, ενώ ταυτόχρονα επινοεί το σύστημα μεσημβρινών και παραλλήλων, τους οποίους χαράσσει πάνω σε χάρτη. Ο Στράβων (64 π.Χ.-24 μ.Χ.), στο έργο του Γεωγραφικά παρουσιάζει τον πρώτο ποιοτικό και ακριβή παγκόσμιο γεωγραφικό άτλαντα της εποχής του. Ο Αλεξανδρινός Κλαύδιος Πτολεμαίος (100-165 μ.Χ.) με το έργο του Γεωγραφική Υφήγησης,1 το οποίο αποτελεί τον προάγγελο της επιστημονικής “δια των γεωγραφικών συντεταγμένων” χαρτογραφίας, επηρεάζει σοβαρά την κουλτούρα των χαρτών στη Δύση ενώ παράλληλα επινοεί μια μέθοδο που επέτρεπε την κατασκευή των ακριβέστερων χαρτών που είχε δει μέχρι τότε ο γνωστός κόσμος.

Το τέλος του αρχαίου κόσμου, το οποίο τοποθετείται χρονικά στο τέλος του 4ου αιώνα μ.Χ. με την κατάλυση της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας και όλη τη Μεσαιωνική περίοδο (5ος-15ος αιώνας μ.Χ.), αποτελεί μια μακρά περίοδο γενικής πτώσης των επιστημών με αρνητικές συνέπειες και στη Χαρτογραφία η οποία ως επιστήμη παρέμεινε στάσιμη.

Πριν να οδηγηθούμε στη δημιουργία του σύγχρονου Ελληνικού κράτους το 1830, στο διάστημα μεταξύ της πτώσης του Βυζαντίου (1453) και της ελληνικής επανάστασης (1821), δύο ακόμα σημαντικοί χαρτογραφικοί σταθμοί έρχονται να συμπληρώσουν την εξελικτική πορεία της αναπαράστασης του ελληνικού γεωγραφικού χώρου.

Ο πρώτος από αυτούς αναφέρεται στη νησιωτική χαρτογραφία που ανθεί μέχρι το τέλος του 17ου αιώνα και κατέχει εξέχουσα θέση ανάμεσα στις διάφορες σχολές της αναγεννησιακής χαρτογραφίας. Οι χάρτες που δημιουργούνται είναι έγχρωμοι και χειρόγραφοι, μεγάλων διαστάσεων και αποδίδουν με τη μεγαλύτερη δυνατή ακρίβεια τις ακτογραμμές και τα νησιά ενώ ταυτόχρονα παρέχουν πλήθος γεωγραφικών και ιστορικών πληροφοριών. Χαρακτηριστικό παράδειγμα οι 16 χάρτες των Κυκλάδων που κατασκευάστηκαν μετά από διαταγή του Λουδοβίκου του 14ου, από το 1685 έως το 1687, οι οποίοι αποτελούν υψηλής αισθητικής δείγματα νησιωτικής χαρτογραφίας του 17ου αιώνα. Η αξία τους δεν βασίζεται μόνο στις πληροφορίες που προσφέρουν για τον φυσικό και ανθρωπογενή χώρο του γεωστρατηγικού αρχιπελάγους, αλλά πολύ περισσότερο στην πρωτόγνωρη για την εποχή κλίμακα απεικόνισης και στην αξιοθαύμαστη αποτύπωση της προοπτικής του χώρου.

Ο δεύτερος και τελευταίος σταθμός πριν την ίδρυση του σύγχρονου ελληνικού κράτους αναφέρεται στο κορυφαίο χαρτογραφικό έργο (1796-1797) του Ρήγα Βελεστινλή, την περίφημη Χάρτα, με την οποία ο Ρήγας ουσιαστικά μετουσιώνει χαρτογραφικά το όραμά του για την ανεξαρτησία του γένους.

Οι χαρτογραφικές εξελίξεις μέχρι το 1889 Αμέσως μετά την Παλιγγενεσία, στις αρχές του 19ου αιώνα, φθάνουν στην Πελοπόννησο οι αποστολές του Βρετανικού Ναυαρχείου (1825) και του Γαλλικού εκστρατευτικού σώματος –Expédition de Morée (1829-1838). Μέρος της αποστολής ήταν 17 επιστήμονες, η «επιστημονική αποστολή του Μοριά» (Mission scientifique de Morée), οι οποίοι χαρτογράφησαν την Πελοπόννησο και τα νησιά του Αιγαίου, μελέτησαν τα αρχαία μνημεία και περιέγραψαν τα αποτελέσματα των ερευνών τους σε βιβλία που δίνουν σημαντικές πληροφορίες για την εποχή. Μέχρι τα μέσα του 19ου αιώνα μόλις τρεις είναι οι βασικοί χάρτες του νέου κράτους οι οποίοι εκδίδονται σε διάστημα μίας εικοσαετίας 1832-1852, με πρωτογενείς ή παράγωγες χαρτογραφικές εργασίες στην Ελλάδα. To 1832, εκδίδεται πρωτογενώς ο «Χάρτης του Μοριά – Carte de la Morée», από τη γαλλική στρατιωτική χαρτογραφική υπηρεσία (Dépôt de la Guerre), σε έξι φύλλα σε κλίμακα 1:200.000 (+ δύο επιπλέον φύλλα μεγαλύτερης κλίμακας), ο οποίος στάλθηκε στην Ελλάδα το 1834 σε μόλις 100 αντίτυπα για τις ανάγκες του νέου κράτους.

Το 1838 εκδίδεται ο παράγωγος χάρτης, γνωστός και ως «Χάρτης του Aldenhoven» σε δεκαέξι φύλλα και σε κλίμακα 1:400.000, ο οποίος εκτυπώνεται δίγλωσσος (στα Ελληνικά και Γαλλικά) με την ονομασία «Χάρτης του Βασιλείου της Ελλάδας».

Το 1852 τυπώθηκε στο Παρίσι σε 20 φύλλα, από τη Γαλλική Χαρτογραφική Υπηρεσία, σε κλίμακα 1:200.000 ο χάρτης “Carte de la Grèce”, ο οποίος ολοκληρώνει την ελληνική χαρτογραφική περίοδο του A΄ μισού του 19ου αιώνα, απεικονίζοντας με αυστηρότητα τον χώρο εντός των πρώτων συνόρων του νέου κράτους. Ο χάρτης αυτός ουσιαστικά αποτυπώνει τα αποτελέσματα των γεωδαιτικών μετρήσεων πεδίου που αρχίζουν με την “Εxpédition” το 1829 και ολοκληρώνονται το 1840.

Το Β΄ μισό του 19ου αιώνα τρία γεγονότα, το κάθε ένα με τη δική του ξεχωριστή σημασία, έρχονται να συμπληρώσουν την εξέλιξη στη χαρτογραφική εικόνα της χώρας.

Το 1874 ιδρύεται στην πρωτεύουσα το αθηναϊκό τμήμα του Γερμανικού Αρχαιολογικού Ινστιτούτου, το οποίο με τη χορηγία του πρωσικού Υπουργείου Πολιτισμού υποστηρίζει το 1875 τη διοργάνωση της επιστημονικής αποτύπωσης της Αττικής σε κλίμακα 1:25.000, από τον Λοχαγό του Πρώσικου Στρατού Johann August Kaupert και τον Υπολοχαγό Alten. Το 1878 η εργασία αυτή απεικονίζεται σε δώδεκα φύλλα κλίμακας 1:25.000 με την ονομασία «Άτλας των Αθηνών». Η εργασία αυτή επεκτείνεται για να συμπεριλάβει ολόκληρη την Αττική και το 1894 ολοκληρώνεται η έκδοση σειράς 32 φύλλων χάρτη με τον τίτλο “Karte Von Attica” στην κλίμακα 1:25.000. Η μεγάλη επιχείρηση για τη χαρτογράφηση της ευρύτερης περιοχής της Αττικής έχει ιδιαίτερη αξία, καθόσον θα αποτελέσει ένα είδος γνωστικού εργαστηρίου για την εξάσκηση και υψηλή επιπέδου μετεκπαίδευση Ελλήνων Αξιωματικών Τοπογράφων.

Το 1884, με βάση τον χάρτη του 1852 και τον χάρτη του Αιγαίου, που είχε ολοκληρώσει και εκδώσει το Βρετανικό Ναυαρχείο (1847), εκδόθηκε από το Καισαροβασιλικό Στρατιωτικό Γεωγραφικό Ινστιτούτο της Βιέννης, ο «Χάρτης του Βασιλείου της Ελλάδας»5, σε 13 φύλλα και σε κλίμακα 1:300.000 ενώ το 1885 χαράχθηκε και τυπώθηκε από τον ίδιο εκδότη με γερμανική ονοματολογία ο «Γενικός Χάρτης του Βασιλείου της Ελλάδας» σε κλίμακα 1:200.000.

Το 1887 άρχισαν στην περιοχή της Θεσσαλίας οι εργασίες χαρτογράφησης,7 από την ομάδα του Ανθυπολοχαγού (ΠΖ) Αλέξανδρου Ν. Μαυροκορδάτου, με σκοπό τη σύνταξη τοπογραφικού χάρτη ακριβείας. Οι εργασίες αυτές αποτελούν τις πρώτες αμιγώς ελληνικές συστηματικές εργασίες και ουσιαστικά συνιστούν τον προάγγελο της μεγάλης χαρτογραφικής επιχείρησης των ετών που θα ακολουθήσουν.

Β' Περίοδος (1918-1939)

Για την προεπισκόπιση και μεταφόρτωση αρχείου σε μορφότυπο PDF, επιλέξτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:
Β' Περίοδος (1918-1939)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 2ο B΄ Περίοδος (1919-1939)

Δ' Περίοδος (1945-1989)

Για την προεπισκόπιση και μεταφόρτωση αρχείου σε μορφότυπο PDF, επιλέξτε τον ακόλουθο σύνδεσμο:
Δ' Περίοδος (1945-1989)

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 4ο Δ΄ Περίοδος (1945-1989)

Η Μεταπολεμική Ανασυγκρότηση και το Έργο Χαρτογράφησης της Χώρας

Χρονολογικοί Σταθμοί

Σημαντικοί χρονολογικοί σταθμοί

Φθινόπωρο 1888. Αίτηση της Ελληνικής Κυβέρνησης στην Αυστριακή, δια του απεσταλμένου της Κ.Δ. Καρούσου, για την αποστολή έξι αξιωματικών από το Καισαροβασιλικό Στρατιωτικό Γεωγραφικό Ινστιτούτο της Βιέννης, με σκοπό την κατάρτιση του Κτηματικού Χάρτη της χώρας.

Αύγουστος 1889. Άφιξη στην Ελλάδα της Αυστριακής Αποστολής αποτελούμενης από τρείς (3) αξιωματικούς με επικεφαλής τον Ανχη Ερρίκο Χάρτλ. Ίδρυση της Γεωδαιτικής Αποστολής. Ενσωμάτωση σε αυτήν του Υπλγού (ΜΧ) Ευλάμπιου Μεσσαλά και του Ανθλγού (ΜΧ) Κωνσταντίνου Νίδερ.

1891. Μετονομασία της Γεωδαιτικής Αποστολής σε Γεωδαιτικό Απόσπασμα.

1895. Μετονομασία του Γεωδαιτικού Αποσπάσματος σε Χαρτογραφική Υπηρεσία Στρατού (ΧΥΣ).

1897. Ανάληψη της Διοίκησης από τον πρώτο Έλληνα Διοικητή, Λγό (ΜΧ) Αλέξανδρο Κοντόσταυλο, ο οποίος τη διατήρησε μέχρι το 1905.

1918. Ολοκλήρωση της ανάπτυξης του τριγωνομετρικού δικτύου της Ελλάδος. Μεταφορά της έδρας της Υπηρεσίας στο σημερινό Πεδίον του Άρεως.

1921. Σύσταση Υδκσης Χαρτογραφικής Υπηρεσίας υπό τη Διοίκηση του Σχη (ΠΖ) Δημήτριου Πετρίτη, με σκοπό την αποτύπωση του μη επιδικασθέντος τμήματος της Μικράς Ασίας και του υπόλοιπου επιδικασθέντος τμήματος από τη Συνθήκη των Σεβρών. Αποτυπώθηκε σε κλίμακα 1:100.000, σε 6 χρώματα και 5.000 αντίτυπα, το πρώτο φύλλο χάρτου στο λιθογραφείο της Υπηρεσίας με την ονομασία Μιλητόπολης.

1924. Δημιουργία της Σχολής Τοπογραφίας (7/3/1924 Β.Δ.).

1926. Μετονομασία της Χαρτογραφικής Υπηρεσίας Στρατού σε Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού (10/2/1926 Ν.Δ).

1935. Έκδοση για πρώτη φορά του τριμηνιαίου δελτίου της Υπηρεσίας με μελέτες του προσωπικού της και άλλων επιστημόνων και καθηγητών σε παρεμφερή αντικείμενα.

Απρίλιος 1941. Θάνατος του Ήρωα της ΓΥΣ, Τχη (ΠΒ) Ιωάννη Παπαρρόδου από σφαίρα γερμανικού περιστρόφου, καθώς μαχόταν στο Ελληνοαλβανικό μέτωπο.

Μάιος 1941. Κατάληψη της ΓΥΣ από την 613η Γερμανική Τοπογραφική Μηχανοκίνητη Μονάδα η οποία εγκαταστάθηκε στις κτηριακές εγκαταστάσεις της ΓΥΣ στο πεδίο του Άρεως, αναλαμβάνοντας τη διοίκηση του τεχνικού προσωπικού της και την εκμετάλλευση του εξοπλισμού της.

Οκτώβριος 1944. Αποχώρηση της Γερμανικής Τοπογραφικής Μονάδας από την Αθήνα μαζί με τα υπόλοιπα γερμανικά στρατεύματα. Αποχωρώντας, πήρε μαζί της ολόκληρο τον τεχνικό εξοπλισμό της Υπηρεσίας και ένα σημαντικό μέρος του αρχείου της.

1947. Επανέκδοση του Δελτίου της Υπηρεσίας μετά από υπέρ-επταετή διακοπή εξαιτίας της γερμανικής εισβολής.

1949. Έκδοση του ΝΔ 1176-7/10/1949, στο οποίο περιγράφονται η πρώτη μεταπολεμική αποστολή της ΓΥΣ, η υπαγωγή της και η οργάνωσή της.

1952. Έναρξη του πρώτου και εξαιρετικά σημαντικού έργου της μεταπολεμικής χαρτογραφικής κάλυψης της χώρας: της κατασκευής χαρτών κλίμακας 1:50000, το οποίο ολοκληρώθηκε το 1966.

1953. Υλοποίηση διασύνδεσης του τριγωνομετρικού δικτύου της Ελλάδας με αυτά της Λιβύης και της Αίγυπτου, διαμέσου επιλεγμένων σημείων σε Κρήτη και Γαύδο. Συγκρότηση Σχολής Φωτοναυτίλων, υπό το ΓΕΑ, με σκοπό την εκπαίδευση Αξιωματικών της ΓΥΣ στη λήψη Αεροφωτογραφιών, με ειδικές μηχανές λήψης, οι οποίες τοποθετούνταν σε κατάλληλα διασκευασμένα αεροσκάφη DACOTA C-47.

1955. Έναρξη των εργασιών κατασκευής γραπτών Γεωγραφικών Στρατιωτικών Στοιχείων της Ελλάδος σύμφωνα με τις συμφωνίες τυποποίησης (STANAGS) του NATO.

1956. Έναρξη της διάθεσης και χρήσης των ελληνικών τοπογραφικών χαρτών με σύστημα μερκατορικού τετραγωνισμού, σε αντικατάσταση του μεσογειακού τετραγωνισμού. Άρχισε η εφαρμογή της μεθόδου σχεδίασης με μηχανικά μέσα, η οποία αφορούσε τη χάραξη του πρωτότυπου υλικού αναπαραγωγής των χαρτών σε πλάκα από πλαστική ύλη.

1959. Έναρξη της φοίτησης Αξιωματικών της ΓΥΣ στο ΕΜΠ/ΣΑΤΜ, κατόπιν εισιτηρίων εξετάσεων στο 2ο έτος. Η διάρκεια φοίτησης Αξιωματικών στο Β΄ Τμήμα της Σχολής Τοπογραφίας αυξήθηκε σε δύο χρόνια.

1961. Εισαγωγή της χρήσης Η/Υ για τον υπολογισμό των μετρήσεων του τριγωνομετρικού δικτύου της χώρας, με την ανάπτυξη σε πρώτη φάση του προγράμματος υπολογισμού εμπροσθοτομίας στον Η/Υ του ΓΕΣ.

1962. Έναρξη του έργου σταθμός «Χαρτογράφηση της Ελλάδος», το οποίο οδήγησε στην αποτύπωση του συνόλου της ελληνικής επικράτειας σε κλίμακα 1:5.000. Ίδρυση της Μοίρας Κτηματογραφήσεως, υπό τη Διεύθυνση Έργων Μηχανικών του ΓΕΣ (ΔΕΜ/ΓΕΣ), με αποστολή την καταγραφή και εξασφάλιση της ακίνητης περιουσίας του ΤΕΘΑ.

1965. Ολοκλήρωση της προμήθειας δύο αεροσκαφών AIR COMMANDER και επιχειρησιακή αξιοποίησή τους για την εκτέλεση αεροφωτογραφίσεων.

1968. Ένταξη με το άρθρο 2 του Ν. 506-17/8/1968 των Αξιωματικών της ΓΥΣ στο Σώμα του Γεωγραφικού. Η ΓΥΣ αποτέλεσε Μονάδα του Γεωγραφικού Σώματος.

1970. Υπαγωγή, την 1/10/1970, του Στρατιωτικού Τυπογραφείου οργανωτικά και διοικητικά στη ΓΥΣ.

1971. Ορισμός της ΓΥΣ ως Μονάδας του Γεωγραφικού Σώματος διοικητικά και οικονομικά ανεξάρτητης, υπαγόμενη στο ΓΕΣ, με το ΝΔ 1013 περί ανασυγκροτήσεώς της.

1980. Εγκατάσταση κεντρικού Η/Υ στο Μηχανογραφικό κέντρο της ΓΥΣ και αριθμού Η/Υ σε διάφορα γραφεία της Υπηρεσίας.

1983. Έναρξη εφαρμογής της επιστήμης της Γεωπληροφορικής στην Υπηρεσία με την εγκατάσταση του Γεωγραφικού Συστήματος Πληροφοριών (ΓΣΠ) ARC INFO έκδοση 2.0.

1986. Πρόταση από τον Καθηγητή της Σχολής Αγρονόμων και Τοπογράφων Μηχανικών του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου κ. Γεώργιο Βέη, ενός νέου κρατικού γεωδαιτικού συστήματος αναφοράς (ΕΓΣΑ87) και μιας νέας χαρτογραφικής προβολής. Η εφαρμογή τους ολοκληρώθηκε το 1990.

1988. Ολοκλήρωση της προμήθειας και της εγκατάστασης συστήματος επεξεργασίας δορυφορικών εικόνων. Η Μοίρα Κτηματογραφήσεως μετονομάστηκε σε Τοπογραφική Μοίρα Στρατού (ΤΟΜΣ).

1994. Έναρξη της σταδιακής εφαρμογής της σχεδίασης σε επιτραπέζιο προσωπικό υπολογιστή (desktop publishing) για την κατασκευή και αναθεώρηση των χαρτών κλίμακας 1:50.000.

2000. Συμμετοχή της ΓΥΣ ως ενεργού μέλους στον πανευρωπαϊκό χαρτογραφικό οργανισμό Eurogeographics.

2001. Ίδρυση της Διεύθυνσης Γεωγραφικού (ΔΓΕ) στο ΓΕΣ. Η ΓΥΣ και ΤΟΜΣ αποτελούν ανεξάρτητες Μονάδες με υπαγωγή στη ΔΓΕ/ΓΕΣ.

2004. Ολοκλήρωση της προμήθειας ζεύγους ειδικά διασκευασμένων αεροσκαφών C-12 για αποστολές αεροφωτογράφισης και επιχειρησιακή αξιοποίησή τους.

2005. Έγκριση του συνόλου των προτάσεων της επιτελικής μελέτης Ανθρώπινου Δυναμικού Γεωγραφικού Σώματος, με απόφαση της 26ης/2005 Συνεδρίασης του ΑΣΣ.

2007. Ολοκλήρωση της αναδιοργάνωσης του Γεωγραφικού Σώματος με τη εφαρμογή του νέου ΠΟΥ της ΓΥΣ και ΤΟΜΣ. Υπαγωγή της ΤΟΜΣ στη ΓΥΣ.

2008. Έναρξη, στα πλαίσια του Γ΄ ΚΠΣ, λειτουργίας του έργου «Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα ΓΥΣ» αναβαθμίζοντας και εκσυγχρονίζοντας την πληροφοριακή της υλικοτεχνική υποδομή και τις επιχειρησιακές λειτουργίες της.

2009. Συμμετοχή της ΓΥΣ στο διεθνές χαρτογραφικό πρόγραμμα συμπαραγωγής χαρτογραφικών δεδομένων κλίμακας 1:50.000 για διάφορες περιοχές του πλανήτη (MGCP).

2010. Έναρξη σχεδίασης και υλοποίησης της δικτυακής εφαρμογής γεωχωρικής υποστήριξης «ΕΡΑΤΟΣΘΕΝΗΣ». Η εφαρμογή μετά από πολλά στάδια ανάπτυξης έφτασε στην τελική επιχειρησιακή της μορφή το 2015.

2015. Αφετηρία κατασκευής σειράς χαρτών με αποκλειστική χρήση τεχνολογίας ΓΣΠ, τόσο στη συλλογή και την επεξεργασία των δεδομένων, όσο και στη σύνθεση και σχεδίαση του χάρτη.

2016. Παρουσίαση του Ψηφιακού Διαδραστικού Χάρτη.

2017. Έναρξη της σχεδίασης και υλοποίησης του Φορητού Διαδραστικού Χάρτη, καθώς και λειτουργίας καινοτόμου εφαρμογής αναζήτησης, εντοπισμού και παραγγελίας ΓΥ (Γεω-ευρετήριο).

2018. Σχεδίαση και παρουσίαση σειράς νέων καινοτόμων ψηφιακών εφαρμογών (τρισδιάστατες απεικονίσεις, εφαρμοργές εικονικής και επαυξημένης πραγματικότητας κ.α.) – Συμμετοχή της ΤΟΜΣ για πρώτη φορά στην Εθνική Διακλαδική Άσκηση «Παρμενίων 2018» και της ΓΥΣ στη ΔΕΘ.

2019. Συμπλήρωση 130 χρόνων λειτουργίας της ΓΥΣ. Πραγματοποίηση σειράς δράσεων και εκδηλώσεων για τον εορτασμό της επετείου.